Στο έργο των Μανώλη Μανουσάκη και Αφροδίτης Παναγιωτάκου, μια ηχητική εγκατάσταση σε ελλειψοειδές σχήμα με ένα τραπέζι στο κέντρο, σχεδόν σαν σκηνικό για έναν μυστικό δείπνο, κρυμμένη στο κέντρο του Πεδίου του Άρεως, έρχεται να αγγίξει τα πλέον μεταφυσικά σημεία του θέματος της τεχνητής νοημοσύνης: Είναι θεός η τεχνητή νοημοσύνη; Πώς γίνεται το αντικείμενο του πόθου μας να μην αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως τέτοιο; Τι είναι μετάνοια; Τι θα πει κρίση, συνείδηση, μνήμη;

Μέσα από ένα διαρκώς εναλλασσόμενο τοπίο από ηχητικές εικόνες, θραύσματα από αφηγήσεις, συνομιλίες και απαντήσεις από μηχανές τεχνητής νοημοσύνης, συντίθεται το μωσαϊκό της μεταφυσικής της τεχνολογίας.

Η φωνή του Γιώργου Μαζωνάκη ακούγεται ως το σταθερό νήμα που συνδέει τα διαφορετικά σημεία του ηχοτοπίου και γύρω από το οποίο πλέκεται η θραυσματική αυτή αφήγηση.

Οι κατά καιρούς πολύ προσωπικές αναφορές που γίνονται στο έργο τοποθετούν τον ΓΜ τόσο στη σφαίρα της διασημότητας όσο και στον πολύ προσωπικό μας χώρο, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους αλγορίθμους που χρησιμοποιούμε στις συσκευές που κουβαλάμε διαρκώς μαζί μας.

Η επιλογή του Γιώργου Μαζωνάκη γίνεται για την ιδιαίτερη χροιά της φωνής της, που την καθιστά αναγνωρίσιμη και ταυτόχρονα απόμακρη σε όλους. Μιλάει όπως ο αλγόριθμος σε εμένα μόνο ή σε εκατομμύρια άλλους ταυτόχρονα;

Καθώς αντικειμενοποιούμε τους άλλους και αντικειμενοποιούμαστε μέσα από μια διαδικασία διαρκούς χρήσης της τεχνολογίας, γινόμαστε ένα υβρίδιο ανθρώπινης και τεχνητής νοημοσύνης.

Είμαστε κι εμείς τελικά μια μορφή τεχνητής νοημοσύνης;

Τίτλος: Έξοδος

Δημιουργoί: Μανώλης Μανουσάκης & Αφροδίτη Παναγιωτάκου

Συμμετέχει ο Γιώργος Μαζωνάκης

Ειδική συμμετοχή: Aντώνης Σ. Παπαδημητρίου

Μέσο: Ηχητική εγκατάσταση

Έτος: 2021

Διάρκεια: 10:38

Χώρος: Πεδίον του Άρεως